تصوير

باشگاه وبلاگ نويسان تهران — Mon, 12 Mar 2007 10:04:00 GMT

تصاوير برگزيده:

شعر

باشگاه وبلاگ نويسان تهران — Mon, 12 Mar 2007 09:59:00 GMT

شعر برگزيده:

به نامش و به يادش

شايد رسم اين است که بعد از ياد خدا او را ياد کنم ، ولي مگر من کدامين رسم و آيين را به جا آورده ام که اکنون نگران باشم؟

مگر او که گفت نماز را به پا دار چنين کردم ؟ مگر او که گفت امر به معروف و نهي از منکر کنيد چنان کردم؟ حال چگونه خواهم توانست سخن گويم ؟ ! من همانم که هر چه اشتباه مي کنم باز مشتاقانه به سويش مي روم حال نيز به سويش خواهم رفت ، چون هميشه .

من او را مي دانم ، مي خوانم و مي خواهم . نمي دانم شايد مهربانيش ، شايد سخاوتش ، شايد مظلوميتش ، شايد شجاعتش ، شايد ايثارش ، شايد مقاومتش ، شايد لطافتش قاطعيتش و ... موجب شده که اينگونه باشم .

به دنبال اين نيستم که معنايش کنم که او دريا است و من قطره هم نيستم ، او به بلندي آسمان است و من سنگ ريزه هم نيستم ، او به لطافت گل است و من خار هم نيستم ، اما آنگونه که شناختمش مي خوانمش .

حسين يعني : حماسه ، سالار و سرور ،يقين ، نهايت .حسين غايي است ،نهايي است،جاودان است او همه کس است و هيچ کس او نيست.

خداي من ،نمي توانم باور کنم من و شعر؟

آن هم براي حسين؟

دلم در انتظار شام رويايـي است دلـم در انتظـار فتـح زيبايـي است

نگاه من پر از خورشيد هم باشد ! دلـم در انتظـار شـام تنهـايي است

دلم باران رحمت از تو مي خواهد نمي دانـم چرا گـاهي بيابانــي است

قدمهايم به روي سينه خاک است ولي ذهنم پر از معناي شيدايي است

چرا شيدا بنامم جسم رنجــورم حسيني باش او سالار شيـدايي است

نسترن علئي

برگزيده هاي مسابقه از دلهايمان براي حسين بگوييم

وبلاگ

تصوير

شعر